31.08.2014

Yayın Son Gün Batımı,Buludlar Və Can Yücel...





Gün batımını sevdiyimi demişdim?
Və də Can Yüceli....







BAĞLANMAYACAKSIN...





Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne
“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.


Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.


Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları…
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“O benim.” diyeceksin.

Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan bir şeylerin…
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak…






Heç bir mənzərə gün batımı qədər möhtəşəm deyil...Bir də doğuşu var o möhtəşəm mənzərənin...



27.08.2014

"Hər Şey Qaydasındadır"...






      Bəzən səbəbli və ya səbəbsiz kefsizlik, biriləriylə anlaşamamaq kimi hallar olur.Hər zaman yaxşı olmaq kimi bir qayda yoxdur.Lakin  yaxşı olmadığını,mənəvi durğunluq olduğunu ətrafa göstərmək istəməzsən.Evdən çıxdığın an saxta gülüş maskasını geyinmək zorundasan.Ətrafa hər şey yaxşıdır, mənə görə narahat olmayın maskası...Bəzən də o maskanı cırıb atıb necəsən sualına yaxşıyam cavabı vermək istəməz- deyiləm,problemim var demək istəyirsən.Amma sonra qarşındakının necəsən sualının sadəcə bir formallıq daşıdığını,yaxşı deyiləm - cavabını gözləmədiyini,bu cavabı alsa belə səmimiyyət göstərirmişcəsinə niyə,nə olub? sualının da bir məcburiyyət olduğunu anlayırsan.Bəzən ama bəzən "hər şey qaydasındadır"  gülüşü,təbəssümü etməkdən sıxılmaq....Deyəsən deppresiv oldu.Amma yenə də "hər şey qaydasındadır"....



12.08.2014

R.I.P Robin Williams-Robin Viliams xatirəsinə...




 
       Daha bir səhəri məni çox kədərləndirən bir xəbərlə açdım.Təəssüf...Təəssüf edirəm və üzülürəm yorulan,vaz keçən,getmək istəyənlərə...Artıq onun kimi mükəmməl bir aktyoru izləyə bilməmək üzdü məni..

       Ölümü ilə deyil möhtəşəm filmləri və rolları ilə yaddaşlarımızda qalacaq möhtəşəm insan hüzur içində yat...




26.07.2014

Gap Dong-Bunu Sevdim..




          Yox əslində fikrim sevdiyim,möhtəşəm senarisi ilə heyran qaldığım bu drama haqqında yazmaq deyil) Daha doğrusu dramanı təhlil etməyəcəm.Amma izləməyən varsa 1 dəqiqə belə itirmək lazım deyil.Elə indicə başlayın.
        
          Postumdakı əsas məqsəd isə bax bu dialoqu yazmaqdı.Serialın son bölümündə,son dəqiqələrində  seçimlər haqqında etdikləri söhbət....


-Birilərinin çətin qərarlarımı mənim yerimə verməsini istəyərdim.

-İnsan həyatı boyu seçimlər edir.Lakin ironik şəkildə əslində bu seçimlər seçim deyil məcburiyyətdir.Heç kim qərar verməmək azadlığına sahib deyil.

-Doğrudur, elə ya da belə bir seçim etmək məcburiyyətindəyik.Bu da üzləşməyimiz lazım olan bir cəfadır.

-Çətin qərarlar qarşısında asan olanı seçdikcə insan ürəyi mənliyini daha çox unutmağa başlayır.

-Həyatda 100% doğru olan bir cavab yoxdur.Nəyin doğru nəyin yanlış olduğunu ölçmədən qərar vermək isə ağılsızlıq olardı onsuz da.









    

24.07.2014

Qəlbləri Uzaqlaşdıran Məsafə....


      Uzun müddət əvvəl hansısa filmdə  bir dialoqa rast gəlmişdim.Düzü o filmi yada salmaq üçün çox çalışdım amma təəssüf heç cür xatırlaya bilmədim.Bəlkə də mən səhv edirəm.Bu dialoqu çox sevmişdim.İnsanların nəyə görə qışqırdığını səbəbini gözəl izah edir...






       Hindli bir müdriklə tələbələri gəzişərkən Qanq çayının sahilində bir-biri ilə hirslə qışqıran ailə görürlər.Tələbələrinə dönüb " insanlar niyə bir-birləri ilə qışqıraraq danışarlar? " deyə sual verir.Tələbələrdən biri " çünki səssizliklərini qoruya bilmirlər və özlərini itirirlər " deyir.Müdrik " axı hirsləndiyimiz insan yanımızda ikən niyə qışqıraq? O adama demək istədiklərimizi daha alçaq səslə də deyə bilərik elə deyil mi? " deyə təkrar soruşur.
      Tələbələrindən səs çıxmadıqda isə izah etməyə başlayır: " İki insan bir-birlərinə qəzəbləndiyi zaman qəlbləri bir-birindən uzaqlaşır.Bu uzaq məsafədə bir-birlərini səslərini çatdırmaq üçün qışqırmaq məcburiyyətində qalırlar.Nə qədər çox hirslənib qəzəblənsələr aradakı məsafəni azaltmaq üçün bir o qədər çox qışqırırlar. "
    -"Yaxşı,bəs iki insan bir-birini sevərsə necə? "
    -" Bir-birlərinə qışqırmaq yerinə sakitcə danışarlar, çünki ürəkləri bir-birinə yaxındır, arada məsafə ya yoxdur ya da çox azdır."
   - " Yaxşı, iki insan bir-birini daha da çox sevsə necə? "
    -"Artıq danışmazlar, yalnız fısıldaşırlar çünki qəlbləri bir-birlərinə daha da yaxındır, artıq bir müddət sonra danışmalarına belə gərək qalmaz.Yalnız bir-birlərinə baxmaqları kifayət edər.Bax bir-birini gerçək mənada sevən iki insanın yaxınlığı belə bir şeydir. "
    Daha sonra müdrik tələbələrinə dönüb davam edir:
    " Bu səbəblə mübahisə etdiyiniz zaman qəlbləriniz arasına məsafə girməsinə  icazə verməyin.Aranıza məsafə qoyacaq sözlərdən uzaq durun.Əks halda məsafənin artdığı elə bir gün gəlir ki,geriyə dönüb bir-birinizə yaxınlaşacaq yolu  tapmaya bilərsiz. "






         Bəzən qışqırmaq,birilərinin xətrinə dəymək o an üçün bizi sakitləşdirə və ya haqlı olduğumuzu düşündürə bilir.Lakin sonradan yaranan peşmançılıq ağrılı olur.
        Kaşki məsafələri artırmadan peşmanlıq,qəlb qırmadan yaşamağa davam edə bilsək...