Lap Elə Ölməyim Gəlir...

Mən “tez unudulan insanlar” siyahısındanam

intihar məktubu oxunmadan cırılan

qarğışları sırğa edib qulağıma taxmışam

amma mən sənin üçün bu şəhərdə ən çox darıxan adamam

ölüb getməyim elə də narahat eləmir məni sevgili

onsuzda mən, tez unudulanlardanam

yaşasaydım əslində, bir-iki artıq nəfəsin ziyanı olmazdı

sadəcə,

elə gözəl ağlayırsan ki, 

lap elə ölməyim gəlir.

Əli Xəyyam....

Papillon-Kəpənək(1973)

  "Burdan kaçmanın bir yolunu bulursam benimle gelir misin?"

     Baş rollarda Dustin Hoffman və Steve McQueenin iştirak ilə çəkilən möhtəşəm bir film.Film Henri Channierenin başına gələn gerçək hadisələrlə yazdığı roman əsasında çəkilmişdir, Henri Channierenin Fransız qiyamı dövründə yaşadığı məhkumluğundan bəhs edən otobioqrafik dramdır.Kəpənək ləqəbi ilə tanınan Henri günahsız yerə birini öldürməklə cəzalandırılaraq Fransada həbsxana adasına göndərilir.Və onun ağlındakı tək fikir qaçmaqdır.Bu sırada o Louis Dega ilə tanış olur.Henrinin qaçmaq üçün pula,Deganınsa onu qorumaq üçün birinə ehtiyacı var.Bununla başlayan dostluqları,həbsxanada baş verən hadisələr və qaçma çabaları.

    

    

        Bəzi insanlar var onların azadlığını əsla əlindən almaq olmaz.Nə etsən də mütləq azadlığı üçün əlindən gələni edəcək.Həyatında hər şeydən imtina etsə də azadlığıni güzəştə getməyəcək .Henri də məhz həmin insanlardan biridir.Film elə də hərəkətli,aksionlu film deyil sakit mövzulu dramdır.Amma buna baxmayaraq bir an belə darıxıb,sıxılmağa imkan vermir.

       

       Henrinin hücrədə qalması,"protein" almaq üçün həşərat yeməsi,cüzamlılar adası,hindular,yenidən 5 il hücrə-azadlıq üçün daha nələr dözmək olar ki?

       Hücrədə olarəkən saçlarını kəsmək üçün qapıdan başlarını çıxaranda yandakı hücrədəki qoca "necə görünürəm?" sualını veririr bizim Henriyə.Henri də yaxşı görünürsən deyir.Gələn dəfə isə qocanın hücrəsi kilidli olur.2il sonra da, Henri yandakı hücrə qonşusundan soruşur "necə görünürəm?" deyə.Niyə bilmirəm amma bu səhnə ağlımda yaman ilişib qalıb.Əsil ironiya.

   

      
      

       
    Və o məşhur səhnə. "səni həyatını boşa keçirməklə itham edirəm"  

    

     İllərcə əsarət həyatı yaşamış,həbsxananın bütün iyrənc şəraitinə dözmüş,dəfələrlə qaçmaq üçün əlindən gələni etmiş bir məhkum...Bir tərəfdə azadlığı üçün hər şeyini,həyatını fəda edə biləcək bir adam,digər tərəfdə isə məhbusluğu,əsarəti qəbul etmiş bir insan.

    

     Gerçək bir həyatdan ilhamlanaraq çəkilən bu möhtəşəm film tam mənasıyla səbri,ruhdan düşməməyi,möhkəm iradəni və azadlığa qaçışı göstərir.

     --Derler ki ; ” Burada bir kelebek kanat çırpsa, Atlantik’te fırtınaya sebep olabilir. ” İşte biz her birimiz, tıpkı o kelebek gibiyiz, fakat bir farkla; Bizim kelebeğimiz fırtınaya sebep olmaz! O, kanatlarını açar fırtınaya karşı koyar.  

   --Ne kadar hızlı koşarsan koş, asla vicdanından kaçamazsın

   

          Hər şeyi ilə mükəmməl bir film idi.Mütləq izlənməli filmlərdən) Kitabını da ən qısa zamanda oxumağı düşünürəm.

          İyi seyirlər 8.0/10

      

        

The Pursuit Of Happyness-Ümidini İtirmə(2007)

"Belki de mutluluk sadece kovalayabildiğimiz bir şeydir. Belki de onu asla  yakalayamayacağız."

    Bu filmi heç vaxt əvvəldən sona qədər izləməmişdim və həmişə mütləq izləyərəm deyib ertələyirdim.Nəhayət bugün bir film seçək izləyək dedik "kuzenimlə") Nə izləsək dedik və birdən ağlıma uzun müddətdir geciktirdiyim Will Smithin bu möhtəşəm  filmi düşdü.Axır ki izlədim.Bilirəm gecikmişəm amma nə gözəl film idi bu belə.Utandım,heyfsləndim bu qədər gec izlədiyim üçün.Və də real həyatdan götürülmüş film olması bir digər müsbət cəhəti idi.Yəqin ki bu film haqqında bilməyən yoxdur))Amma mənim kimi əgər gecikən və  təsadüfən səhifəmdən keçən varsa deyə film haqqında qısaca)

   Ailəsini ayaqda tutmağa çalışan bir atanın həyatla çətin mübarizəsindən bəhs edir film.Yaxşı ata olan Chris Gardner işində problemləri olan,eyni zamanda yaxşı həyat yoldaşıdır.Lakin maddi sıxıntılara daha da dözə bilməyən arvadı onu tərk edər.Bu da azmış kimi az sonra evdən də atılar.Kimsəsizlər evində,metrolarda qalaraq və həm də işləyərək yaşamalıdır.Oğlunun sevgisi isə ata üçün bu mübarizədə hər şeydir.

      Filmdə Chris  Thomas Jeffersonun "Istiqlal Bəyənnaməsi"ndən (the declaration of independence) statlar misal gətirir-Xoşbəxt olma haqqı.Düşünürəm filmin adı da məhz burdan gəlir.Və filmin çəkilişlərində 250 evsiz iştirak edib.Bunu da öyrəndim ki Amerikada evsizlərin 12%-i işləyən insanlardır.

      Filmi izləyərkən insanda güclü inam və ümid yaranır həqiqətən.Buna misal olaraq Chrisin oğlu ilə basketball oynayarkən oğluna verdiyi məsləhət.Bir yerə qeyd edib hər gün ya da ən ümidsiz vaxtda oxunmalıdır.

-Kiminsə sənə sən bacara bilməzsən deməsinə imkan vermə hətta mənim də.Bir xəyalın varsa onu qorumalısan.İnsanlar heç nə edə bilmir və sənin də edə bilməyəcəyinə sənə inandırar.Bir şey etmək istəyirsənsə get və onu zorla al...

Ata il oğlun sevgisi filmdə əla görünürdü.Bəlkə də həqiqətən ata-oğul olmaqlarından irəli gəlir deyə bilmərəm ama hər ikisi də öz rollarını əla ifa edirdi.Hələ metro tualetində oğlu eşitməsin deyə ağlamamaq üçün özünü sıxdığı səhnə :(

     Və də ən sevdiyim hissə.Ataya yaşamaq və mübarizə aparmaq üçün bundan əlavə nə səbəb ola bilər ki?

Hər şeyi ilə mükəmməl film idi.Həyatdan,içimizdən bir film.Mübarizə aparmaqdan,nəyəsə yenidən başlamaqdan bezib yoruluruq ama yenə də davam etmək lazım olduğunu göstərən əla film idi.
  Mütləq izlənməli filmlər silsiləsindən)) İMdb 7.8/10

İdentity-Kimlik (2003)

"Dün merdivenden çıkarken,aslında orada olmayan biriyle karşılaştım. Bugün de orada değildi. Keşke dedim, keşke gitse..."

                            Rejissorluğunu James Mangoldun etdiyi psixoloji-gərilim filmi olan “İdentity”  2003-cü ildə ərsəyə gəlib.Jhon Cusack,Amanda Peet,Ray Liotta və digərlərinin iştirakı ilə həqiqətən əsil gərilim yaradan psixoloji film idi.2003cü ildə çəkilməsinə baxmayaraq mən yeni izləməyə nail oldum.Psixoloji gərilim filminə görə əla aktyor komandası olan,ilk saniyəsindən izləyicini özünə bağlayan,davamlı olaraq  insanda sual yaradan çox maraqlı film idi.

          Deməli filmin mövzusu belədir.Bir-birini tanımayan 10 insan fırtına səbəbi ilə bir moteldə gecələməli olurlar.Aralarında limuzin sürücüsü,aktrisa,yeni evli cütlük,məhkumla polis və s. var.Və ardı arası kəsilməyən cinayətlər başlayar...İlk anda film klassik “qatil kimdir?” filmlərinə bənzəyir.Düzü filmin bir yerinə qədər bu sualı mütləq ki izləyici cavablandırmağa çalışır.Filmi bu fikirlə izləməyə davam edirik ki, film öz axarını dəyişir.

    Filmdə həqiqətən irəlidə nə baş verəcəyini təxmin etmək çox çətindir.Və onu da qeyd edim ki əgər filmə ilk dəqiqədən diqqətlə adaptasiya olmasanız sonunu anlamaq çətin olacaq.Sonu bəlli olmayan filmləri çox sevirəm və bu filmi də bu kategoriyaya əlavə etmək olar. 

    Artıq film bitti hər şey qaydasına düşdü dediyimiz anda yeni birşey baş verir və biz ağzı açıq vəziyyətə ekrana baxaraq qalırıq.Yəni filmi sona qədər izləyin))
    Və film boyu nədənsə məkanı, yəni moteli Alfred Hichcockun "Psycho" filmindəki motele bənzətdim.Bəlkə də bütün motellər eynidir deyə bilmərəm ama vahiməsiylə və s.elə hey psycho filmi haqqında fikirləşirdim.Əgər yolum Amerikadan keçsə bu filmlərin ucbatından çətin ki moteldə gecələyim))

    

Bizim film))

Bənzətdiyim psycho..

             Film haqqında biraz da danışacaq olsam dözməyib spoiler verəcəm)Odur ki mütləq izləyin.Özüdə çalışın qaranlıqda və gecə :)  İMDb 7.2/10

           

Stepmom-Ögey Ana (1998)

    Luke, həyat yoldaşı Jackie ilə yollarını ayırdıqdan sonra yeni bir həyat qurmaq qərarına gəlir və gənc sevgilisi İsabel ilə birlikdə yaşamağa başlayır.Luke, 12 yaşında qızı və 7 yaşında oğlunu da öz yanına alır.Lakin uşaqlar Luke'un bütün səylərinə baxmayaraq İsabeli heç cür sevə bilmirlər və İsabel üçün də eyni vəziyyət keçərlidir.Luke və Jackie ayrıldıqdan sonra Jackienin linfa xərçəngi yenidən təkrarlanır.

     Baş rollarını Julia Roberts və Susan Sarandonun ifa etdiyi komediya-dram janrında film analıq mövzusunda çəkilmiş gözəl filmlərdən biri idi.





    " Həyat çətin şeylərlə doludur. Bəzən haqsızdır , amma seçim sənin əlindədir ya çətin şeyləri alar həyatını
asanlaşdırarsan və ya daha pis edərsən. "  Filmi izah edəcək ən gözəl ifadə elə məhz Jakienin bu ifadəsidir bəlkədə.Həyatın tam ortasından götürülmüş bu hekayə çox əhəmiyyətli mesajlar verir.Ən əhəmiyyətlisi isə əgər hadisələr düzgün mövqedən baxmağı bacarırıqsa çox daha xoşbəxt ola bilərik istənilən halda.Həyatlarımız və ya başqalarının həyatı nə vaxt bizim həyatımızdan daha çox önəm daşıyır?birilərinin xoşbəxtliyi sənin həyatından,ölümündən daha dəyərli ola bilərmi?Bütün bunların tək cavabı varsa o da sadəcə ana sevgisidir.Əgər anasansa həyatın, övladlarının xoşbəxtliyindən daha önəmli deyil.Bax bu filmdə bunu bir daha anladım.






-Ana sən ölürsən?
-Yox mən sənin qəlbində olacam.istədiyin zaman mənimlə danışa bilrsən mən sənə cavab verə bilməsəm belə.
-Axı bu kifayət eləmir...

        

Sonda filmin sevdiyim mahnisi Ain't no mountain high enough əla ifadır)

 Sadə mövzusu ilə sevərək izlətdirən,sevgini öyrədən film-mütləq izləyin.